اهمیت ذکر و دعا برای رسیدن به حاجات و رفع مشکلات طبق روایات اهل بیت (ع)

دعا و ذکر چقدر اهمیت دارد ؟ در دعا سایت

اهمیت ذکر و دعا برای رسیدن به حاجات و رفع مشکلات طبق روایات اهل بیت (ع)

اهمیت ذکر و دعا برای رسیدن به حاجات و رفع مشکلات طبق روایات اهل بیت (ع)

در این پست از سایت ذکر و دعاهای قرآنی دعا سایت doasite.com اهمیت ذکر و دعا برای رسیدن به حاجات و رفع مشکلات طبق روایات اهل بیت (ع) را برای شما عزیزان قرار دادیم . ذکر گفتن و دعا کردن دارای اهمیت و شان بسیار بالایی می باشد . دعا برای رسیدن به حاجت ها و دعا برای رفع مشکلات و گرفتاری ها و دعا به درگاه خداوند برای هر نیاز و خواسته ای …

اهمیت ذکر و دعا برای رسیدن به حاجات و رفع مشکلات طبق روایات اهل بیت (ع) روایات اهل بیت درباره اهمیت ذکر و دعا رفع مشکلات با دعا رسیدن به حاجات با دعا و ذکر دعا کردن چقدر اهمیت دارد دعا کردن برای رفع مشکلات دعا کردن از دیدگاه قرآن و روایات دعا برای رسیدن به حاجات خواص و فضیلت ذکر و دعا اهمیت و ارزش ذکرهای قرآنی اهمیت ذکر و دعا برای رسیدن به حاجات و رفع مشکلات طبق روایات اهل بیت (ع) اهمیت دعا و ذکر
اهمیت ذکر و دعا برای رسیدن به حاجات و رفع مشکلات طبق روایات اهل بیت (ع)

اهمیت ذکر و دعا برای رسیدن به حاجات و رفع مشکلات طبق روایات اهل بیت (ع),اهمیت دعا و ذکر,خواص و فضیلت ذکر و دعا,دعا کردن چقدر اهمیت دارد,دعا کردن برای رفع مشکلات,دعا برای رسیدن به حاجات,رفع مشکلات با دعا,رسیدن به حاجات با دعا و ذکر,روایات اهل بیت درباره اهمیت ذکر و دعا,دعا کردن از دیدگاه قرآن و روایات,اهمیت و ارزش ذکرهای قرآنی

اهمیت ذکر و دعا برای رسیدن به حاجات و رفع مشکلات طبق روایات اهل بیت (ع)

دعاها و ذکرها، اهمیت و شأن والایی دارند. هرگز برای کارهای کوچک و بی ارزش روزانه، اذکار عظیم الشأن را استفاده نکنید. علم و آگاهی خود را در مورد خواص و فوائد هر ذکر و یا هر اسمی از اسماء الله بالا ببرید. اگر خواستید به صورت عادی دعایی یا توسلی داشته باشید، مفاتیح الجنان و صحیفه سجادیه نیازهای شما را برآورده می سازند اما اگر حاجاتی دارید که می خواهید با ذکر گفتن برای رسیدن به حاجات خود تلاش کنید باید مطالعه بیشتری داشته و کتاب هایی که در مورد خواص آیات قرآن، اسماء الله الحسنی و انواع ذکرها و ختم ها نوشته شده را مطالعه نمایید.

روایات متعددى که از پیغمبر گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله)، و سایر پیشوایان بزرگ(علیهم السلام)، نقل شده، اهمیت دعا را کاملاً روشن مى سازد:

۱ ـ در حدیثى از پیغمبر گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) آمده است: اَلْدُّعاءُ هُوَ الْعِبادَهُ: «دعا عبادت است».

۲ ـ در حدیث دیگرى از امام صادق(علیه السلام) مى خوانیم: یکى از یارانش سؤال کرد: ما تَقُولُ فِى رَجُلَیْنِ دَخَلاَ الْمَسْجِدَ جَمِیْعاً کانَ أَحَدُهُما أَکْثَرَ صَلاهً، وَ الْآخَرُ دُعاءً فَأَیُّهُما أَفْضَلُ؟ قالَ کُلٌ حَسَنٌ: «چه میفرمائى درباره دو نفر که هر دو وارد مسجد شدند یکى نماز بیشترى به جا آورد، و دیگرى دعاى بیشترى، کدام یک از این دو افضلند؟ فرمود: هر دو خوبند».

سؤال کننده مجدداً عرض کرد: قَدْ عَلِمْتُ، وَ لکِنْ أَیُّهُما أَفْضَلُ؟: «مى دانم  هر دو خوبند ولى کدام یک افضل است»؟

امام فرمود: أَکْثرَهُما دُعاءً، أَمّا تَسْمَعُ قَوْلَ اللّهِ تَعالى أُدْعُونِى أَسْتَجِبْ لَکُمْ إِنَّ الَّذِیْنَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عَبادَتِى سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِیْنَ: «آن کس که بیشتر دعا مى کند افضل است، مگر سخن خداوند متعال را نشنیده اى که مى فرماید: أُدْعُونِى أَسْتَجِبْ لَکُمْ…».

سپس افزود: هِىَ الْعِبادِهُ الْکُبْرى: «دعا عبادت بزرگ است».

۳ ـ در حدیث دیگرى از امام باقر(علیه السلام) نقل شده است، در جواب این سؤال که کدام عبادت افضل است؟ فرمود: مْا مِنْ شَىْء أَفْضَلُ عِنْدَ اللّهِ مِنْ أَنْ یُسْئَلُ وَ یُطْلَبُ مِمّا عِنْدَهُ، وَ ما أَحَدٌ أَبْغَضُ إِلَى اللّهِ عَزَّوَجَلَّ مِمَّنْ یَسْتَکْبِرُ عَنْ عِبادَتِهِ، وَ لایُسْئَلُ ما عِنْدَهُ: «چیزى نزد خدا افضل از این نیست که از او تقاضا کنند و از آنچه نزد او است بخواهند، و هیچ کس مبغوض تر و منفورتر نزد خداوند از کسانى که از عبادت او تکبر مىورزند و از مواهب او تقاضا نمى کنند، نیست»!.

۴ ـ در روایتى از امام صادق(علیه السلام) آمده است:

مقامى نزد خداند است که راه وصول به آن تنها دعاست، إِنَّ عِنْدَ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ مَنْزِلَهً لاتُنالُ إِلاّ بِمَسْأَلَه، وَ لَو أَنَّ عَبْداً سَدَّ فاهُ وَ لَمْ یَسْئَلْ لَمْ یُعْطَ شَیْئاً، فَاسْئَلْ تُعْطَ، إِنَّهُ لَیْسَ مِنْ باب یُقْرَعُ إِلاّ یُوشَکُ اَنْ یُفْتَحُ لِصاحِبِهِ!: «نزد خدا مقامى است که جز با دعا و تقاضا نمى توان به آن رسید، و اگر بنده اى دهان خود را از دعا فرو بندد، و چیزى تقاضا نکند، چیزى به او داده نخواهد شد، پس از خدا بخواه تا به تو عطا شود، چرا که هر درى را کوبیده شود سرانجام گشوده خواهد شد».

۵ ـ در بعضى از روایات، دعا کردن، حتى از تلاوت قرآن هم افضل شمرده شده، چنان که از پیامبر(صلى الله علیه وآله) و امام باقر(علیه السلام) و امام صادق(علیه السلام) نقل شده که فرمودند: «الدُّعاءُ أَفْضَلُ مِنْ قَرائَهِ الْقُرْآنِ».

در یک تحلیل کوتاه، مى توان به عمق مفاد این احادیث رسید، زیرا دعا، از یکسو، انسان را به شناخت پروردگار (معرفه اللّه) که برترین سرمایه هر انسان است دعوت مى کند.

و از سوى دیگر، سبب مى شود که خود را نیازمند او ببیند، و در برابرش خضوع کند، و از مرکب غرور و کبر، که سرچشمه انواع بدبختى ها و مجادله در آیات اللّه است فرود آید، و براى خود در برابر ذات پاک او، موجودیتى قائل نشود.

از سوى سوم، نعمتها را از او ببیند، و به او عشق ورزد، و رابطه عاطفى او از این طریق، با ساحت مقدسش، محکم گردد.
از سوى چهارم، چون خود را نیازمند و مرهون نعمتهاى خدا مى بیند موظف به اطاعت فرمانش، مى شمرد.

از سوى پنجم، چون مى داند استجابت این دعا بى قید و شرط نیست، بلکه خلوص نیت و صفاى دل و توبه از گناه و بر آوردن حاجات نیازمندان و دوستان از شرائط آن است، خودسازى مى کند و در طریق تربیت خویشتن گام بر مى دارد.
از سوى ششم، دعا به او اعتماد به نفس مى دهد، و از یأس و نومیدى باز مى دارد، و به تلاش و کوشش بیشتر، دعوت مى کند.

«نکته مهمى» که در پایان این بحث فشرده، لازم است یاد آورى شود این که، دعا، طبق روایات اسلامى، مخصوص مواردى است که تلاشها و کوششهاى انسان اثرى نبخشد، و یا به تعبیر دیگر آنچه انسان در توان دارد انجام دهد، و بقیه را از خدا بخواهد.

بنابراین، اگر انسان دعا را جانشین تلاش و کوشش کند، قطعاً مستجاب نخواهد شد.

لذا در حدیثى از امام صادق(علیه السلام) مى خوانیم:

أَرْبَعَهٌ لاتُسْتَجْابُ لَهُمْ دَعْوَهٌ: رَجُلٌ جالِسٌ فِی بَیْتِهِ یَقُولُ: أَللّهُمَّ ارْزُقْنِی، فَیُقالُ لَهُ أَلَمْ آمُرُکَ بِالطَّلَبِ؟ وَ رَجُلٌ کانَتْ لَهُ امْرَاَهٌ فَدَعا عَلَیْها، فَیُقالُ لَهُ: أَلَمْ أَجْعَلْ أَمْرَها إِلَیْکَ؟ وَ رَجُلٌ کانَ لَهُ مالٌ فَأَفْسَدَهُ، فَیَقُولُ: أَللّهُمَّ ارْزُقْنِى، فَیُقالُ لَهُ: أَلَمْ آمُرُکَ بِالْاِقْتِصادِ؟ أَلَمْ آمُرُکَ بِالاِصْلاحِ؟ وَ رَجُلٌ کانَ لَهُ مالٌ فَأَدانَهُ بِغَیْرِ بَیِّنَه، فَیُقالُ لَهُ: أَلَمْ آمُرُکَ بِالشَّهادَهِ؟!:

«چهار گروه اند که دعاى آنها مستجاب نمى شود:

کسى که در خانه خود نشسته و مى گوید: خداوندا! مرا روزى ده، به او گفته مى شود: آیا به تو دستور تلاش و کوشش ندادم؟ و کسى که همسرى دارد (که دائماً او را ناراحت مى کند) و او دعا مى کند که از دستش خلاص شود، به او گفته مى شود: مگر حق طلاق را به تو ندادم؟ و کسى که اموالى داشته و آن را بیهوده تلف کرده، مى گوید: خداوندا! به من روزى مرحمت کن، به او گفته مى شود: مگر دستور اقتصاد و میانه روى به تو ندادم؟ مگر دستور اصلاح مال به تو ندادم؟ و کسى که مالى داشته و بدون شاهد و گواه، به دیگرى وام داده، (اما وام گیرنده منکر شده، او دعا مى کند خداوندا قلبش را نرم کن، و وادار به اداء دین فرما) به او گفته مى شود:  مگر به تو دستور ندادم، به هنگام وام دادن شاهد و گواه بگیر»؟.

روشن است، در تمام این موارد، انسان تلاش و تدبیر لازم را به خرج نداده و گرفتار پیامدهاى آن شده، و در برابر این تقصیر و کوتاهى و ترک تلاش، دعاى او مستجاب نخواهد شد.

و از اینجا یکى از علل عدم استجابت بسیارى از دعاها روشن مى شود، چرا که گروهى از مردم، مى خواهند دست از تلاش لازم بردارند، و به دعا پناه برند، چنین دعاهائى، مستجاب نمى گردد، این یک سنت الهى است.

البته عدم استجابت بعضى از دعاها، علل و عوامل دیگرى نیز دارد،

از جمله، این که، بسیار مى شود: انسان در تشخیص مصالح و مفاسد خود به اشتباه مى افتد، گاه با تمام وجودش مطلبى را از خدا مى خواهد، که به هیچ وجه صلاح او نیست، حتى ممکن است خود او بعداً واقف به چنین امرى بشود، این درست به این مى ماند که گاهى بیمار، یا کودک غذاهاى رنگینى از پرستاران خود مى طلبد، که اگر به خواسته او عمل کنند، بیماریش افزون مى شود، و یا حتى جان او را به خطر مى افکند، در این گونه موارد، خداوند رحیم و مهربان، دعا را مستجاب نمى کند و براى آخرت او ذخیره مى سازد.

به علاوه، استجابت دعا شرائطى دارد که، در آیات قرآن و روایات اسلامى آمده است، و در جلد اول همین تفسیر، مشروحاً از آن بحث کرده ایم.

**************************************************

بازنشر : سایت دعاسایت (بزرگترین منبع ذکر و دعاهای قرآنی)

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.